నాలో మిగిలిన నేను
(దీర్ఘ కావ్యం)
2. కాలం
నాలోకి మరొక అడుగు వేశాను.
ఎదురుగా ఎవరూ లేరు.
నా శ్వాస నా వెంట నడుస్తోంది.
గోడమీద వేలాడుతున్న గడియారం
నన్ను చూసి ఏమాత్రం ఆశ్చర్యపడలేదు.
అది ఎప్పటిలాగే నడుస్తూనే ఉంది.
చిన్నప్పుడు దాని ముళ్లను
ముందుకు నెట్టాలనిపించేది.
ఇప్పుడు అవి ఎక్కడికి చేరుతున్నాయో
చూస్తూ కూర్చుంటున్నాను.
పాత ఇంటి వసారాలో
ఒక చెక్క కుర్చీ ఉండేది.
నాన్న దానిమీద కూర్చొని
సాయంత్రాన్ని నెమ్మదిగా తాగేవాడు.
ఆ కుర్చీ ఇప్పుడు
నా కోసం ఎదురు చూస్తోంది.
దానిమీద నేను కూర్చుంటే
చెక్క సన్నగా మూలుగుతోంది.
ఆ మూలుగులో
నాన్న గొంతు చిన్నగా వినిపిస్తుంది.
ఆయన ఏమీ మాట్లాడడు.
నేనూ ఏమీ అడగను.
మధ్యలో ఎన్నేళ్లు కూర్చుని ఉంటాయి.
అమ్మ పిలిచిన నా పేరు
ఇప్పటికీ అదే వయసులో ఉంది.
నా వయసే దూరం నడిచింది.
ఒక పాత చొక్కా అలమారలో
మడతపడి ఉంది.
దాన్ని తాకగానే
వేళ్లకు దుమ్ము అంటుకోలేదు.
ఒక కాలం తగిగినట్లుంది
పాఠశాల బెల్లు,
పుస్తకాల వాసన,
వానలో తడిసిన దారి,
స్నేహితుల నవ్వులు...
అన్నీ ఆ మడతల్లోనే ఇప్పటికీ ఉన్నాయి.
నేను ఒక్కడినే ముసలివాడిని అయ్యాను.
వాటికి వయసు పెరగలేదు.
నా చేతిని చూసుకున్నాను.
గీతలు మరింత లోతయ్యాయి.
ఒక్క గీతా తన దారిని మరచిపోలేదు.
నా నడక నెమ్మదించింది.
నా చూపు ఆగడం నేర్చుకుంది.
ముందు దూరాన్ని చూసేది.
ఇప్పుడు దగ్గరగా పడిన
ఒక ఆకు కూడా
నా దృష్టిని ఎక్కువసేపు పట్టుకుంటోంది.
ఆ ఆకులో రాలిపోవడం లేదు.
ఒక చెట్టు నిశ్శబ్దంగా కొనసాగుతోంది.
నాలో కూడా ఏదో కొనసాగుతూనే ఉంది.
దానికి రోజుల లెక్క తెలియదు.
ఋతువుల పేర్లు తెలియవు.
నా గుండె చప్పుడు అది వినే ఒకే గడియారం.
ఒకప్పుడు ఎత్తు కొలవడానికి
గోడ మీద గీతలు గీసేవాళ్లం.
ఇప్పుడు అదే గోడ
నా జ్ఞాపకాల ఎత్తును కొలుస్తోంది.
ఇంటి ముంగిట నాటిన మామిడి మొక్క
నన్ను దాటి ఆకాశాన్ని చూస్తోంది.
దాని నీడలో నేను
నా వయసును కూర్చోబెట్టుకున్నాను.
ఒక పాత పుస్తకం తెరిచాను.
పుటల మధ్య ఎండిపోయిన ఒక ఆకు.
ఆ ఆకుకు
ఆ చెట్టు ఇప్పటికీ గుర్తుండి ఉంటుందా?
ఆ చెట్టుకు
ఆ ఆకు గుర్తుండి ఉంటుందా?
నా జ్ఞాపకాలు
ఇలాంటి ప్రశ్నలతోనే
ఇప్పటికీ నడుస్తున్నాయి.
కొన్ని ముఖాలు పేర్లు మరచిపోయాయి.
కొన్ని పేర్లు ముఖాలను వెతుకుతున్నాయి.
కాలం ఏదీ తీసుకుపోలేదు.
ప్రతి దానికీ మరో చోటు కల్పించింది.
బాల్యం ఒక మూలలో కూర్చుంది.
యవ్వనం ఇంకో కిటికీ దగ్గర గాలిని చూస్తోంది.
ఈ వయసు వాటి మధ్య నెమ్మదిగా నడుస్తోంది.
గోడ మీద గడియారం
ఇంకా అదే శబ్దంతో ఉంది.
ఆ శబ్దం ఇప్పుడు నాలోంచి వినిపిస్తోంది.
దార్ల వెంకటేశ్వరరావు
5.8.2026
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి