అనుభూతి తన్మయత్వం

 అనుభూతి తన్మయత్వం

వాడు నవ్వితే చాలు 

నా కంటి గుమ్మం దగ్గర

వెలుగు పూలేవో పూస్తుంటాయి.

వాడి పసి వేళ్లు

నా వేలు చుట్టుకుంటే చాలు 

కాలమే ఒక ఊయలై ఊగిపోతుంది.

వాడి ఊపిరి

మెడను తాకిన ప్రతిసారీ

వసంతమే

పసివాడి రూపంలో

నన్ను ఆలింగనం చేసుకుంటుంది.

భుజాలపై వాడు వాలితే

ఆకాశమే

రెక్కలు మడిచి

నా ఒడిలో విశ్రమించినట్లుంటుంది.

వాడి కనురెప్పల కదలికలో

సముద్రం తన అలలను

మృదువుగా ఒడ్డుకు చేర్చినంత హాయి!

వాడి నిద్ర

నా గుండెల మీద పరచుకున్న

పౌర్ణమి వెన్నెల.

వాడి చిరునవ్వు

ఎన్నో జన్మల దాహానికి

ఆనందభాష్పాలై 

కురిసే పవిత్ర జలం.

వాడి ప్రతి పిలుపు

నాలో దాగి ఉన్న

ప్రేమనే మేల్కొలుపుతుంది.

వాడి పసి అరచేయి

నా అరచేతిలో ఒదిగినప్పుడు

ఒక విత్తనం

అడవిని నమ్ముకున్నంత నిశ్చింత.

వాడి ఊపిరి

నా మెడను తాకిన ప్రతిసారీ

మల్లెతీగ

చందమామ వెలుగును చుట్టుకున్నంత మృదుత్వం.

వాడిని హత్తుకున్న ప్రతిసారీ

భూమి తన గర్భంలో

మొదటి వానబొట్టును దాచుకున్నంత

పవిత్రమైన నిండుదనం.

ఆ ప్రతి శ్వాసలో

పుత్ర పరిష్వంగ సుఖమేదో

నిశ్శబ్దంగా ప్రవహిస్తుంటోంది!

వాడిని హత్తుకున్న ప్రతిసారీ

చెట్టు తన తొలి చిగురును,

నది తన తొలి ప్రవాహాన్ని,

భూమి తన తొలి వానను

హృదయంలో దాచుకున్నంత

అపురూపంగా అనిపిస్తుంది.

ఆ క్షణంలో

ప్రపంచమంతా

నా అరచేతిలో ఒదిగిపోతుంది.

జీవితం అంతా

ఒక పసి నవ్వు చుట్టూ

తిరిగే గ్రహంలా మారిపోతుంది.

నేను తండ్రిననే సత్యం

ప్రతి శ్వాసలో కొత్తగా పులకరిస్తుంది!

దార్ల వెంకటేశ్వరరావు 29.7.2026.