నేను వాడికి కథ చెప్తూనే ఉంటా…!

 నేను వాడికి కథ చెప్తూనే ఉంటా…!

వాడు కథ చెప్పమంటాడు

 ఊ కొడుతూ... ఊ కొడుతూ...

 హాయిగా నిద్రపోతాడు.

 నేనింకా కథ చెప్తూనే ఉంటా...

వాడి కలల్లోకి

 నా మాటలు చిరునవ్వులై

 చేరాయేమో అని ఊహిస్తూ

 కథ చెప్తూనే ఉంటా!

మధ్యలో

 ప్రశ్న అడిగే ఆ చిన్న గొంతు

 నిశ్శబ్దమైపోయిందంటే

 నిద్ర

 వాడిని ఒడిలోకి తీసుకుందన్న మాట.

అయినా

 నేను మాత్రం కథను ఆపలేను.

 ఆపితే

 ఆ నిద్రకెక్కడ భంగం కలుగుతుందో!

రేపు

 అదే కథను

 మళ్లీ మొదటి నుంచే చెప్పమంటాడు.

 విన్న చోటు గుర్తుండదు,

 నా గొంతులో

 ఏదో జోలపాట మాత్రం

 గుర్తుండిపోతుంది.

నేను కథ చెప్తూనే ఉంటా...

 హాయిగా నిదురపోయే

 ఆ మోముపై

 చిరుదరహాసం విరియడాన్ని చూస్తూ

 కథ చెప్తూనే ఉంటా.

నేను

 వాడి బాల్యానికి

 ఒక మధురమైన జ్ఞాపకమై

 మిగిలిపోవాలనో...

లేదా

 ఏదో ఒక రోజు

 వాడూ

 తన కొడుక్కి కథ చెబుతుంటే,

 ఆ గొంతులో

 నా గొంతు ప్రతిధ్వనించాలనో...

నేను

 కథ చెప్తూనే ఉంటా...!

— ఆచార్య దార్ల వెంకటేశ్వరరావు

 8.7.2026