నా నీడ నాతో మాట్లాడిన రోజు

 నా నీడ నాతో మాట్లాడిన రోజు

ఈ ఉదయం
నా నీడ ముందే లేచింది
నేను ఇంకా అలసటలోనే ఉన్నా
అది పనిముట్ల వైపు నడిచింది.

గోడపై వేలాడుతున్న గడియారం
నా గుండెతో తగువాడింది—
“ఆగకు” అని అది కొట్టుకుంటే
“ఆగాలి” అని నా శరీరం పలికింది.

భావచిత్రం:
నేను ఒక దీపస్తంభం
నాలోనే నూనెగా కరుగుతున్నాను,
వెలుగై ఇతరుల దారిని చూపిస్తున్నాను.
కానీ నా అడుగుల చుట్టూ
చీకటి ముసురుకుంటూనే ఉంది.

ఇనుప మోతల మధ్య
నా ఆలోచనలు చెల్లాచెదురై
ముక్కలైన అద్దంలా
నా ముఖాన్నే నన్ను అడుగుతున్నాయి
“నీవెవరవు?” 

చెమట చుక్క
నుదుటిపై నుంచి జారిపడేలోపే
అది జ్ఞాపకమవుతుంది
నిన్నటి కష్టం,
రేపటి ఆశల మధ్య చిక్కుకున్న
ఒక క్షణం.

మేడే
నాకు సెలవు కాదు,
నా నీడతో కూర్చుని
నన్ను నేనే వినే ఓ విజయతీరం.

– ఆచార్య దార్ల వెంకటేశ్వరరావు, 1.5.2026