అక్కడకి వెళ్ళాక
వెళ్ళక ముందు…!
1. సాఫ్ట్వేర్ సంకెళ్లు
కీబోర్డ్ మీద వేళ్లు నాట్యం చేస్తున్నప్పుడు
మోనిటర్ పై అక్షరాలు కాదు,
నా ఆయుష్షు కరిగిపోతున్నట్టుంటుంది...
'డెడ్లైన్' ల వెనుక పరుగెడుతూ
బ్రతుకును 'అప్డేట్' చేసుకుంటున్నాను కానీ,
నాలోని పాత మనిషిని మాత్రం
ఎప్పుడో 'డిలీట్' చేసుకున్నాననే సత్యం
రాత్రి 'లాగౌట్' అయ్యాక గానీ బోధపడదు.
2. పండుగ పూట 'జూమ్' కాల్
అక్కడ ఇల్లంతా తోరణాలు,
ఇక్కడ మాత్రం ఐదో అంతస్తులో మంచు తుఫాను...
కెమెరా ముందు నవ్వుతూ దీవెనలు తీసుకుంటుంటే
ల్యాప్టాప్ స్క్రీన్ పై పడ్డ కన్నీటి చుక్కను
తుడవడానికి చెయ్యి రాదు...
పండుగ అంటే కేవలం
సెలవు రోజు కాదు,
సొంత మనుషుల మధ్య కరిగిపోయే కాలమని
ఈ గూగుల్ క్యాలెండర్కు ఎలా చెప్పను?
3. పిల్లల భాష (అపరిచిత తరం)
నా రక్తం పంచుకు పుట్టిన నా బిడ్డ
నా మాతృభాషను ఒక వింత శబ్దంగా వింటున్నప్పుడు...
గుండెలో ఏదో విరిగిన చప్పుడు!
వాడి ఇంగ్లీషు యాసలో
నా తాతల కాలపు కథలు ఇమడవు,
వాడు చూసే కార్టూన్లలో
నా చిన్ననాటి చందమామ రాడు...
నా ఇల్లే నన్ను
ఒక పరభాషా విదేశీయుడిగా మార్చేస్తోంది.
4. విమానాశ్రయం బరువు
ఏడాదికోసారి వచ్చే ఆ నెల రోజుల సెలవు
రెప్పపాటులో ముగిసిపోతుంది...
తిరిగి ప్రయాణమయ్యే వేళ
ఎయిర్పోర్ట్ లగేజ్ బెల్ట్ మీద
నా సూట్కేస్ బరువును 23 కేజీలని చూపిస్తుంది...
కానీ, అమ్మను వదిలి వెళ్తున్న
నా గుండె బరువును తూచగల
ఏ యంత్రమైనా ఈ ప్రపంచంలో ఉందా?
5. గాజు కిటికీ - కనుమరుగైన వర్షం
హీటర్ వేడిలో కూర్చుని
గాజు కిటికీ అవతల కురుస్తున్న వర్షాన్ని చూస్తున్నప్పుడు...
నాకు ఊళ్లో మట్టి వాసన గుర్తొస్తుంది.
ఇక్కడ వాన పడితే రోడ్లు తడుస్తాయి,
కానీ మనసు తడవదు...
కప్పల బెకబెకలు లేవు,
కాగితం పడవల సందడి లేదు...
డాలర్ల దేశంలో వర్షం కూడా
ఒక సైలెంట్ సినిమా లాగే అనిపిస్తుంది.
6. చివరి మజిలీ?
ఇక్కడ సిటిజన్షిప్ వచ్చింది,
సమాజంలో హోదా పెరిగింది,
కానీ మనసులోని ప్రశ్న మాత్రం అలాగే మిగిలింది...
రేపు నా శ్వాస ఆగిపోయాక
నా బూడిదైనా నా దేశపు గడ్డను చేరుతుందా?
లేక, ఈ పరాయి దేశపు
ఏదో ఒక శ్మశానవాటికలోని
అపరిచిత పచ్చిక బయళ్ల కింద సమాధి అయిపోతుందా?
డాలర్ ఇచ్చిన గెలుపు
చివరికి ఇంతటి శూన్యాన్ని మిగులుస్తుందని అనుకోలేదు!
***
1. వీసా ఇంటర్వ్యూ
ఆ కాగితాల కట్టల మధ్య
నా భవిష్యత్తు అక్షరాలై వణుకుతోంది...
కౌంటర్ అవతలి తెల్లదొర అడిగే ప్రశ్నలకి
నేను చెప్పే సమాధానాల్లో
నా తెలివితేటల కంటే, నా దేశాన్ని వదిలి వెళ్లాలనే
తపనే ఎక్కువగా వినిపిస్తోంది...
"వీసా అప్రూవ్డ్" అన్న ఆ ఒక్క ముక్క
నన్ను నా వాళ్ల నుంచి విడదీసే
మొదటి అధికారిక పత్రమని అప్పుడు తెలీదు!
2. షాపింగ్ హడావుడి
కొత్త సూట్కేసులు, విదేశీ బ్రాండ్ల బట్టలు,
అమ్మ నూరి ఇచ్చిన ఆవకాయ పచ్చడి సీసాలు...
ఇల్లంతా ఏదో గెలుపు ఉత్సాహం!
పక్కింటి వాళ్ల చూపుల్లో ఈర్ష్య, చుట్టాల పలకరింపుల్లో గౌరవం...
డాలర్ల దేశం వెళ్తున్నానన్న అహంకారంలో
నన్ను నేను అద్దంలో చూసుకుని మురిసిపోయాను గానీ,
ఆ సూట్కేసుల్లో సర్దుతున్నది
నా బంధాలనని అప్పుడు గమనించలేదు.
3. ఆఖరి రాత్రి ఊరి చెరువు
రేపు పొద్దునే విమానం...
ఈ రాత్రికి ఊరి పొలిమేరల్లో నడుస్తుంటే
గాలి కూడా నన్ను ఆపుతున్నట్టుంది.
బాల్యపు స్నేహితులు నాతో సెల్ఫీలు దిగుతున్నారు,
నేను 'గ్లోబల్ సిటిజన్' అవుతున్నానని వాళ్ల ఆనందం...
కానీ చీకట్లో నిశ్శబ్దంగా ఉన్న ఆ ఊరి చెరువు
"నన్ను వదిలి వెళ్తున్నావా?" అని
నిలదీస్తున్నట్టు నాకొక్కడికే అనిపించింది.
4. అమ్మ చేతి ఆఖరి ముద్ద
"అక్కడ టైమ్కి తిను నాయనా" అంటూ
పళ్ళెంలో అన్నం కలుపుతున్న అమ్మ చేతులు
కన్నీటితో తడుస్తున్నాయి...
"అక్కడికెళ్లాక పెద్ద పెద్ద హోటళ్లలో తింటాలే అమ్మ" అని
నేను అన్న మాట ఎంత అమాయకమైనదో!
ఆ చేతి ముద్ద రుచిని, ఆ ప్రేమను
డాలర్లు పెట్టి కొనే ఏ సూపర్ మార్కెట్టూ
అమెరికాలో లేదని అప్పుడు నాకేం తెలుసు?
5. తండ్రి గుండె చప్పుడు
నాన్న ఎయిర్పోర్ట్ దాకా వచ్చాడు
ఎప్పుడూ గంభీరంగా ఉండే ఆ మనిషి
ఈరోజు నా లగేజ్ బ్యాగ్లను తానే మోస్తున్నాడు...
లోపలికి వెళ్లేముందు గట్టిగా కౌగిలించుకున్నప్పుడు
ఆయన గుండె చప్పుడు నాకు స్పష్టంగా వినబడింది...
అది కొడుకు ఎదుగుతున్నాడన్న సంతోషం కాదు,
తన ముసలితనపు ఊతకర్ర
దూరమైపోతుందన్న ఆవేదనని గ్రహించేసరికి
నేను బోర్డింగ్ పాస్ తీసేసుకున్నాను.
6. రన్ వే మీద విమానం
సీట్ బెల్ట్ పెట్టుకుని కిటికీలోంచి చూస్తుంటే
విమానం రన్వే మీద వేగం పుంజుకుంది...
భూమిని వదిలి పైకి లేస్తున్న క్షణంలో
కంటిచూపు మేరలో నా దేశపు కాంతిరేఖలు చిన్నగా మారుతున్నాయి...
ఆకాశంలోకి దూసుకెళ్తున్న ఆ ఇనుప పక్షి
నన్ను లగ్జరీ వైపు తీసుకెళ్తోందా,
లేక నా మూ
లాల నుంచి నన్ను
శాశ్వతంగా దూరం చేస్తోందా అన్న సందేహం
మొదటిసారి నా గుండెను మెలిపెట్టింది.
డా.దార్ల వెంకటేశ్వరరావు 5.9.2016
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి